Daar zitten we dan, aan de keukentafel met een mok warme chocomel met slagroom. Zij 82 jaar, ik 22. Een verschil van 60 jaar. Met het feit dat we in verschillende eeuwen zijn opgegroeid, word ik direct geconfronteerd. Bij mijn vermelding dat de TomTom het toch wel lastig vond om mij de goede weg te wijzen, krijg ik als antwoord: “tja meid, vroeger bestond al die moderne apparatuur ook niet. De generatie van nu kan niet eens meer kaartlezen”. Zodra ze begint te vertellen over vroeger, zie ik dat ze in gedachten haar jeugd weer herbeleefd. “We waren vroeger thuis met 9 kinderen. Allemaal werkten we mee op het bedrijf thuis. We hadden een aantal melkkoeien en verdienden daar ons brood mee.” Trots vertelt ze erachteraan dat haar kleinzoon bezig is het bedrijf over te nemen. “Ik ben erg blij dat het bedrijf in de familie blijft, het is voor mij nog steeds thuiskomen als ik bij ze op bezoek ga. Het wonen buitenaf bevalt mij stukken beter dan het gelijkvloerse appartementje waar ik nu woon. En de melk, vers van de ochtend melkronde. Daar kan geen melk uit pak tegenop.”

Volg Levensblog